Apple maakte in de jaren negentig wilde tijden door. Terwijl ze in de eerste helft gevaarlijk competitief warenancovaal op de rand van instorten, in de tweede helft ervan Steve Jobs Na zijn triomfantelijke terugkeer kreeg hij het zwaarst te verduren. In ons land kon je destijds echter vooral klassieke pc's tegenkomen met Windows, maar er waren een paar bedrijven of huishoudens waar hij de boventoon voerde Apple. Onder hen was de familie van Johana Fundová, de auteur van FB- en Instagram-pagina's Puur jaren negentig en het boek uit de jaren negentig, dat dit najaar in de winkels moet liggen. Hoe was de kindertijd van de jaren negentig met een gebeten appel?
Je schrijft een boek genaamd Nineties, over de jaren negentig van de vorige eeuw in Tsjechië. Eén van de onderwerpen is spelletjes. Zelf herinner ik me dat ik Dyna Blaster, Prince of Persia, Wolfenstein of Mortal Kombat speelde. Maar jij was een beetje anders met games, omdat jouw familie een Macintosh bezat. Wat vond jij het leukst om te stomen?
Fotogalerij
Ik kan denken aan spellen zoals Oxyd, Prime Target of Wolfenstein. Oxyd was een logisch spel waarbij de speler een zwarte bal moest gebruiken om pijpleidingen en zuurstofgeneratoren te bouwen. Prime Target was een klassieke shooter die zich afspeelde in Amerikaanse steden.ancIk heb het erg leuk gevonden om te spelen. Vooral de Amerikaanse interieurs vond ik erg leuk. Wat Wolfenstein betreft, hoef ik dat eigenlijk niet te introduceren, toch?
Het was echter geweldig dat we naast het spel zelf ook een editor op onze Macintosh-computer hadden waarin we onze eigen kaarten en niveaus konden maken. En daar heb ik echt van genoten. In de editor kun je zoveel geheime kamers creëren als je wilt, naar believen soldaten en honden toevoegen, lange gangen creëren, kortom, alles afhankelijk van je eigen creativiteit en humeur. En toen speelde je wat je had gemaakt. Ik heb hier echt lange uren aan besteed. Net als andere spellen herinner ik me willekeurig Number Eaters, Snood, Blobbo of Space Junkie. Nog erger was het feit dat mijn klasgenoten deze spellen vaak niet kenden omdat ze iets anders op hun pc speelden. Ik vond het dus jammer dat ik ze mijn spelprestaties niet kon laten zien. Het enige dat nog overbleef, was strijden om een betere score met de oudere broer, die zich zeker nog meer spellen en hun technische specificaties zou herinneren. Maar ik was ook gewend aan die slordige spelletjes, want in de computerlokalen van de school speelden we Prehistoric op de pc en Mortal Kombat op de computer van een vriend.
Toen we voor het eerst schreven, vertelde je me iets interessants: het bezit van een Macintosh zorgde ervoor dat je je in de jaren negentig 'minderwaardig' voelde omdat je niet met je vrienden over games kon praten. Je eerste magazine werd in een heel ander lettertype gedrukt dan we van onze 386’s gewend waren Windows 3.1. Welk Macintosh-model had je en - als ik zo brutaal mag zijn - hoe ben je daaraan gekomen?
Toen ik ongeveer in de eerste klas zat - zo rond 1996 - kocht mijn vader een Macintosh LC II, die toen al een paar jaar oud was, en die onze eerste gezinscomputer was. Volgens hem was er niets om over na te denken, omdat Mac OS destijds volkomen onvergelijkbaar was met het bureaublad en de pictogrammen Windows, bood bovendien het gebruik van hoogwaardige grafische software en was bovendien bestand tegen virussen. Twee tot drie jaar later kocht hij op de bazaar een nieuwere computer voor ons, een Power Macintosh 2/3, waarmee hij de eerste verving. We speelden spelletjes, maakten tekstdocumenten of probeerden voor het eerst internet op beide computers.
Fotogalerij
In 2001 werd Mac OS echter vanwege de slechte compatibiliteit met Windows we hebben ook een klassieke pc voor thuis gekocht, want op de oude Apple computers konden niet eens worden geopend worde-documenten, zoals tegenwoordig gebruikelijk is. We moesten bijvoorbeeld schoolrapporten kunnen schrijven in een formaat dat leraren op hun computer konden openen (op de middelbare school hadden we de mogelijkheid om opdrachten op floppydisks in te leveren). Later, aan het begin van het nieuwe millennium, hadden we thuis een Power Mac G3 en daarna een Power Mac G4, maar vanwege de slechte compatibiliteit gebruikten we de eerder genoemde pc voor alledaagse taken, die mijn oudere broer en ik om de beurt gebruikten. Overigens, toen we de pc kochten, moest ik wennen aan een muis met een linker- en rechterknop! Van de Macintosh was ik gewend aan slechts één hoofdknop op de muis.
Herinnert u zich technische bijzonderheden uit de jaren negentig, iets dat een persoon van een generatie jonger u niet zou geloven? De kinderen van vandaag vinden het misschien onbegrijpelijk dat we oude computers gebruiken Windows ze moesten eerst worden uitgeschakeld via het Start-menu en pas daarna fysiek worden uitgeschakeld met de knop.
Wat de Macintosh betreft: de legendarische bevestigingsknop "Let's" bleef in mijn geheugen hangen. De huidige generatie kinderen weet misschien niet eens wat het woord 'zijn' betekent, toch? Natuurlijk kan ik niet nalaten de trage inbelverbinding met internet te noemen, terwijl het tot het laatste moment onduidelijk was of die echt zou werken, te midden van de legendarische geluiden van de modem. En we konden alleen 's avonds verbinding maken, toen internet goedkoper was. Het ergste was dat zodra iemand de telefoon opnam, de verbinding volledig verbroken werd. De jongere generatie van vandaag zou zich dat waarschijnlijk niet kunnen voorstellen. Net als de ongelooflijk trage snelheid van printers of het langzame laden van internetafbeeldingen.onec soms laadden ze niet eens. Een apart hoofdstuk zijn de eerste mobiele telefoons van Nokia, die doorgaans slechts 10 berichten konden opslaan en die dus voortdurend moesten worden verwijderd.
Veel ‘kinderen van de jaren negentig’ herinneren zich hoe ze later Wordze speelden met WordArtemis. In wat appWat heb je gemaakt? En als je het kunt vergelijken met WordEh, wat was er anders?
We gebruikten het programma ClarisWorks op de Macintosh. Ik heb er veel plezier in gehad om verschillende tekstdocumenten te maken en brieven aan mijn oma te schrijven, bijvoorbeeld door verschillende lettertypen te combineren en eenvoudige zwart-witfoto's toe te voegen. Ik heb dit programma ook gebruikt om mijn tijdschrift, Super Rybka, te maken, ergens in groep 4. We hebben het afgedrukt op een StyleWriter-printer (die overigens ook van Applu, de legendarische kleurrijke appel ontbrak niet) en vervolgens kopieerde en naaide ik alle pagina's meerdere malen op het werk van mijn vader.
Ergens op oude floppy disks zou ik nog verschillende tekstdocumenten van ClarisWorks of opnames van moeten hebben audio een programma dat we konden gebruiken omdat we een externe microfoon bij onze Mac hadden – wat overigens best handig was en paste bij het ontwerp van Macintosh-computers. En over WordIk ben zeker niet bij Art terechtgekomen toen we in 2001 onze eerste pc kregen, dus ik WordZe probeerde ook verschillende inscripties uit en besteedde daar veel tijd aan. Ik ben zelfs in Wordu creëerde haar eerste eenvoudige website over Harry Potter omdat Word toegestaan om documenten in html-formaat op te slaan. Ik heb het document later geüpload naar sweb.cz. Ik laat de kwaliteit van die website liever onbesproken, haha.
Wat komt er in je op als je het woord '8210s en technologie' hoort? Had u een droomstuk dat u graag wilde bezitten? Voor mij was het bijvoorbeeld een GameBoy, een doorschijnende vaste lijn, een computer met een Pentium, later een PlayStation, een Nokia 3 of een iMac G21, al zijn sommige hiervan meer iconen van het begin van de XNUMXe eeuw. Waar verlangde je naar?
Fotogalerij
Midden jaren negentig woonde er een Japans gezin bij ons in de buurt, en mijn broer en ik gingen soms in de tuin van hun kinderen spelen. Zij spraken alleen Japans en wij alleen Tsjechisch, maar dat vonden we helemaal niet erg, want dat is geen belemmering in de kindertijd. En die Japanse kinderen hadden heel modern speelgoed dat hun familie uit Japan had meegenomen – ik herinner me bijvoorbeeld een kleine elektrische kindermotor waar ze op reden. We waren jaloers op dat speelgoed en ik vroeg mijn ouders waarom wij dat soort leuke dingen niet hadden. Ze legden me uit dat die dingen helaas nog niet in Tsjechië verkrijgbaar waren, en ik vond dat vreselijk oneerlijk. Wat betreft de late jaren negentig, ik wenste dat mijn ouders een antwoordapparaat hadden, want ik keek graag naar Amerikaanse tv-series waarin de familie bijna altijd een bericht achterliet voor mensen die hen niet konden bereiken. En natuurlijk droomde ik er stiekem van om ooit mijn eigen computer te hebben, want zoals in de meeste gezinnen moesten we om de beurt de computer gebruiken.
Zoals we in de inleiding al zeiden, zal het onderwerp technologie niet ontbreken in je boek Nineties. Kunt u onze lezers op zijn minst een hint geven van waar zij naar uit kunnen kijken in dit hoofdstuk?
Ja, een apart hoofdstuk zal gewijd zijn aan technologie. Daarin zal ik ingaan op verschillende fenomenen uit die tijd, zoals simkaarten voor telefooncellen, Nokia-mobieltjes, computerspellen (zoals het legendarische DOOM) of de ontwikkeling van de Seznam-cataloguszoekmachine. Tegelijkertijd bevat dit hoofdstuk een eigen autobiografie van vier personen, die meerdere pagina's beslaat: Ondřej Neff beschrijft de tijd waarin hij in 1996 het online dagboek Neviditelný pes oprichtte. Ivo Minařík beschrijft zijn eerste ervaringen met internet en e-mail. Ondřej Novotný blikt terug op 31 december 1999, toen de technologische apocalyps van Y2K dreigde. En de auteur van de laatste autobiografie in dit hoofdstuk is... Adam Konrád, wiens liefde voor computerspellen hem naar de VS bracht, werkt nu bij de gamestudio Bethesda.
Je bleef. AppBent u nog steeds loyaal aan uw bedrijf, of geeft u de voorkeur aan concurrentie?
Fotogalerij
Ja, ik gebruik het Apple waren. Maar zelfs als ik ze gebruik, raak ik af en toe geïrriteerd. NAARoneHet legendarische regenboogwiel kan zelfs de meest geduldige mensen kwellen. Ik gebruik een werkbank op het werk. MacBook Air, ik heb er ook een thuis Air. Ik had vroeger Macbook Pro en het heeft me ongeveer 7 jaar geduurd, ik vond het erg leuk, het zag er beter uit en ik kon er beter mee werken. Air Soms word ik er gewoon een beetje boos van. Wat de mobiele telefoon betreft, die heb ik vorig jaar gekocht. iPhone Xs, omdat ik de schermgrootte niet meer heb nestmijn vriend iPhone SE. Ik had een iets betere camera verwacht, maar paradoxaal genoeg vind ik de foto's van mijn vriend die de camera gebruikt, beter. iPhone XR-formaat. Hoe dan ook, ik vind het fijn dat ik producten heb voor zowel werk als vrije tijd. Apple. In mijn vorige baan moest ik er na lange tijd aan wennen Windows en dat was af en toe een uitdaging. Eigenlijk raakte ik er, zelfs na 2 jaar dagelijks gebruik, niet aan gewend.
Wanneer kunnen we uitkijken naar de release van de jaren negentig?
Het boek verschijnt naar verwachting eind oktober dit jaar en is verkrijgbaar in zowel reguliere boekwinkels als in de e-shop van Albatros Media, waar het wordt uitgegeven. Ik publiceer alle updates over de release van het boek op Facebookui Instagram Pure jaren negentig.
Aan het einde van het interview kan ik het niet laten om mezelf een fundamentele vraag te stellen: Dylan of Brandon?
Ik hoef geen seconde na te denken. Dylan McKay natuurlijk. Voor altijd!
