وقتی بازی اصلی Zoo Tycoon در ابتدای هزاره منتشر شد، کمتر کسی می‌دانست که یک افسانه متولد خواهد شد. این بازی استراتژی ساخت و ساز بلافاصله در بین میلیون‌ها بازیکن محبوب شد. این بازی نه تنها اصول اولیه اقتصاد و مراقبت از حیوانات را به ما آموخت، بلکه این نکته را نیز به ما آموخت که ساختن نیمکت‌ها خیلی نزدیک به محوطه میمون‌ها ایده خوبی نیست.
گالری عکس
هسته اصلی بازی، یک تعادل ظریف بود. حیوانات به شدت به محیط خود وابسته بودند و هر گونه به نسبت دقیقی از زمین نیاز داشت، چه دشت بی‌درخت، چه شنزار یا جنگل برگریز. کافی بود یک درخت یا سنگ اضافی قرار داده شود و گورخر بلافاصله ناراضی می‌شد. بازیکن مجبور بود به طور استراتژیک ارتفاع زمین را روی یک شبکه ایزومتریک دقیق تنظیم کند، مخازن آب حفر کند و سرایدارانی را استخدام کند، که بدون مراقبت آنها پارک به سرعت به هرج و مرج تبدیل می‌شد. خود بازدیدکنندگان نیز سخت‌گیر بودند و دائماً خواستار غرفه‌های غذا، نیمکت‌ها و مهم‌تر از همه، توالت‌های جدید در هر گوشه بودند.
این بازی بعداً با دو بسته الحاقی بزرگ به طرز درخشانی غنی شد. بسته الحاقی Dinosaur Digs مارمولک‌های ماقبل تاریخ را معرفی کرد که به محفظه‌های الکتریکی مخصوص نیاز داشتند، در حالی که Marine Mania مخازن آب غول‌پیکر و نمایش‌های دیدنی با نهنگ‌های قاتل و شیرهای دریایی را معرفی کرد.
شما می توانید علاقه مند شوید
با این حال، اکثر ما مطمئناً یک چیز دیگر را به خاطر داریم. هر بازیکنی دیر یا زود تسلیم وسوسه می‌شد و سعی می‌کرد چه اتفاقی می‌افتد اگر تکه‌ای از حصار شیرها را بردارد یا برق تیرانوسوروس را قطع کند. احتمالاً همه وحشت بازدیدکنندگان را به یاد دارند. همین آزادی مطلق بود که Zoo Tycoon را به یک تجربه فراموش‌نشدنی تبدیل کرد که هنوز هم با علاقه از آن یاد می‌کنیم.
