اگر در اواخر دهه ۱۹۹۰ صاحب کامپیوتر بودید، احتمالاً هنگام انجام بازیهای استراتژیک لحظاتی از ناامیدی محض و هیجان مطلق را تجربه کردهاید. اگرچه جهان تحت سلطه بازیهای موفقی مانند Command & Conquer یا StarCraft بود، اما بازی استراتژیکی که بیش از همه در ذهن من مانده KKND2: Krossfire است که در پاییز ۱۹۹۸ منتشر شد و چیزی را ارائه میداد که رقبا در آن زمان فاقد آن بودند. یعنی، اغراق کامل پسا آخرالزمانی، طنز عجیب و غریب و سختی قابل توجه.
داستان زمینی ویرانشده، جایی که بازماندگان پناهگاههای زیرزمینی، انسانهای جهشیافته سوار بر سوسکهای غولپیکر و رباتهای خشمگین سری ۹ که محصولاتشان در اثر جنگ نابود شده بود، با یکدیگر میجنگیدند، فضایی تکرارنشدنی داشت. هنوز هم آن حس را به یاد دارم وقتی که ارتش دشمن برای اولین بار از مه بیرون دوید و پایگاه من را در عرض چند ثانیه با خاک یکسان کرد.
هوش مصنوعی در این بازی هیچ رحمی نداشت. شما باید با سرعت برق نفت استخراج میکردید، ساخت ساختمانها را با دقت برنامهریزی میکردید و مراقب هر صخرهای که دشمن میتوانست از آن به شما شلیک کند، بودید. محبوبترین تاکتیک، اعزام دستهجمعی واحدهای ارزانقیمت برای پرت کردن حواس بود، در حالی که یک هواپیمای ترابری کاملاً پر از واحدهای کامیکازه انتحاری از کنار به سمت شما میآمد.
خاطرات تماشای تبدیل شدن نوار سلامتی به سربازان باتجربه پس از نبردهای سخت، فوقالعاده نوستالژیک است. به علاوه، مقدمهای عالی و جاودانه داشت که تقریباً همیشه آن را تماشا میکردم. آیا این بازی بینظیر را بازی کردهاید؟