Rond 2003 vormde WAP voor de overgrote meerderheid van de mobiele telefoongebruikers meer een bedreiging dan een nuttige functie. Als je per ongeluk op de speciale knop met het wereldbolsymbool op het toetsenbord drukte, begon de telefoon onmiddellijk verbinding te maken en raakten gebruikers in paniek door op de rode hoorn te drukken. Deze angst was financieel gezien volkomen terecht, want de instellingen op de telefoon werkten als een perfecte geldval. De tijden veranderden echter langzaam met de komst van GPRS-technologie, die een compleet nieuwe manier van werken en factureren van het mobiele netwerk in Tsjechië introduceerde.
Fundamenteel verschil in facturering en het principe van pakkettransmissie.
Oudere inbelverbindingen werden per minuut gefactureerd als gewone telefoongesprekken, terwijl de nieuwe GPRS-technologie werkte volgens het principe van datapakketoverdracht. Pro Voor de gebruiker betekende dit destijds een revolutionaire verandering, omdat hij alleen betaalde voor de daadwerkelijk overgedragen hoeveelheid data, niet voor de tijd die hij online was. Theoretisch gezien kon iemand continu verbonden zijn, maar totdat een nieuwe pagina geladen was, betaalde hij geen cent. Een fundamenteel voordeel van deze oplossing was ook dat als iemand belde terwijl een pagina aan het laden was, de dataoverdracht slechts tijdelijk werd onderbroken en automatisch werd hervat na het gesprek. De prijs voor dit gemak was de snelheid, die meestal niet eens de waarden van een standaard modem voor thuisgebruik haalde.
ProEen aanzienlijk prijsverschil tussen WAP en internet.
Het echte probleem was destijds de enorme kloof tussen een WAP-toegangspunt en het standaard internet. Aanbieders rekenden enorme bedragen voor het laden van webpagina's via een WAP-profiel. Bij Oskar varieerde de prijs voor één kilobyte die via WAP werd gedownload tussen de dertig en veertig halers. T-Mobile rekende dertig tot vijftig halers voor dezelfde dienst, en vergelijkbaar hoge prijzen waren er voor andere diensten. EuroTel. Het laden van een enkele, iets kleurrijkere WAP-pagina kan direct tientallen kronen van je tegoed afhalen.
Als een technisch onderlegde gebruiker echter handmatig een klassiek internettoegangspunt op zijn telefoon kon instellen, daalden de prijzen aanzienlijk. Bij Oskar kon je internetten voor slechts tweeënhalve haler per kilobyte. T-Mobile had destijds een complexer systeem en was de enige provider die onderscheid maakte tussen de dagelijkse piekuren tussen zeven uur 's ochtends en negen uur 's avonds, maar zelfs dan waren de prijzen voor het internetprofiel in halers. Bovendien werd er in blokken gefactureerd, meestal vijf of twintig kilobyte, waardoor het niet de moeite waard was om de verbinding constant aan en uit te zetten.
Misschien bent u geïnteresseerd in
Technische vereisten en eerste onbeperkte data
Om optimaal gebruik te kunnen maken van mobiel internet op je computer, moest je aan een aantal basisvereisten voldoen. Je had een telefoon met GPRS-technologie nodig en een verbinding met een laptop of desktopcomputer via een kabel of de destijds zeer populaire infraroodpoort. Uiteraard was een voldoende signaal ook een voorwaarde; het signaal moest minstens de helft van de beschikbare ruimte bereiken. maxima, anders viel de verbinding steeds weg.
De hoge prijzen voor gedownloade kilobytes duurden echter niet eeuwig. De eerste onbeperkte abonnementen verschenen op de markt. EuroTel was de eerste die met het revolutionaire Data Non Stop-programma kwam, waarmee je voor een vast bedrag van duizend kronen per maand, exclusief btw, volledig onbeperkt data kon overdragen. T-Mobile probeerde hierop te reageren met promoties met onbeperkt dataverbruik op hun Business-abonnement, en zo begon de ontwikkeling langzaam richting het internet zoals we dat nu kennen.
