Wanneer we grafisch adembenemende titels lanceren vanaf Apple Arcade of sluit de gamecontroller aan op Apple TVWeinigen van ons staan stil bij het pad dat de game-industrie daadwerkelijk heeft moeten bewandelen. De huidige handheld-apparaten beschikken over de prestaties van...onem, iets waar zelfs de gigantische mainframecomputers van een paar decennia geleden niet van hadden durven dromen. Maar alles moest ergens beginnen. Lang voordat de wereld de legendarische leerde kennen PlayStation Of, net als bij de allereerste Atari-apparaten, verscheen er een onopvallend kastje in Amerikaanse huiskamers. Het heette de Magnavox Odyssey en het veranderde voorgoed de manier waarop we naar het televisiescherm kijken.
Misschien bent u geïnteresseerd in
Het idee voor interactieve televisie ontstond in de jaren 60 bij ingenieur Ralph Baer, die nu terecht de vader van de videogames wordt genoemd. Zijn oorspronkelijke prototype, toen simpelweg bekend als de Brown Box, werd na jaren van intensieve ontwikkeling omgezet in een commercieel product. De Magnavox Odyssey-console verscheen in het najaar van 1972 in de Amerikaanse winkels en zorgde voor een absolute sensatie. Voor het eerst in de geschiedenis konden mensen zelf bepalen wat er op hun televisie te zien was, in plaats van passief naar het uitgezonden programma te kijken.
Vanuit het huidige technologische perspectief was het een extreem primitief apparaat. De console had geen processor of RAM-geheugen en de binnenkant bestond slechts uit eenvoudige analoge elektronische componenten. Het systeem kon slechts drie bewegende witte vierkantjes en een verticale lijn op het scherm weergeven. Hoe is het dan een volwaardig spel geworden? Ralph Baer bedacht een ingenieuze, zij het ietwat lachwekkende, oplossing. De console werd geleverd met speciale transparante plastic folies die spelers letterlijk met behulp van statische elektriciteit rechtstreeks op het glas van hun televisie plakten. De folies bevatten een geschilderde spelomgeving, of het nu een tennisbaan, een hockeybaan of een spookkasteel was. Alleen de glimmende witte vierkantjes maakten dan de illusie van een bal of atleten compleet.
Vanwege technische beperkingen kon de console niet eens de score bijhouden of geluiden produceren. Daarom vond je papieren geld, fiches en dobbelstenen in de doos. Het spelen van de Magnavox Odyssey was meer een onconventionele kruising tussen een klassiek bordspel en een videogame. Het basispakket kostte precies honderd dollar, en hoewel het geen gigantisch commercieel succes werd, werden er toch een relatief solide driehonderdvijftigduizend exemplaren van verkocht.
Het grootste obstakel voor een nog grotere expansie was een ongelukkige marketingcampagne, die er helaas toe leidde dat veel klanten dachten dat de console alleen werkte met televisies van hetzelfde merk. Desondanks is dit een historische mijlpaal van absoluut fundamenteel belang. Het virtuele tafeltennis van deze baanbrekende console inspireerde Nolan Bushnell tot het creëren van het legendarische spel Pong. De Magnavox Odyssey legde daarmee de basis voor oneHet is een onmisbare hoeksteen van de gehele game-industrie, die tegenwoordig miljarden dollars genereert en een onlosmakelijk onderdeel vormt van moderne technologie en ons hele dagelijkse ecosysteem.