وقتی دو سال پیش بررسی شد Apple Watch Seرای 10من آنها را یکسان و در عین حال متفاوت نامیدم. سال گذشته، در Apple Watch Seرای 11 نقش اصلی را عمر باتری بهتر ایفا می‌کرد، که در نگاه اول پیشرفت نسبتاً نامحسوسی بود، اما من عملاً توانستم در استفاده روزانه همیشه از آن قدردانی کنم. Apple Watch Seبا این حال، فکر می‌کنم داستان نسل دوازدهم کمی متفاوت است. در حالی که در نسل‌های قبلی تشخیص اینکه چه اتفاقی دارد می‌افتد نسبتاً آسان بود. Appچه در چه زمینه‌ای خوب عمل کرده و چه در چه زمینه‌ای خوب عمل نکرده، مدل امسال بعد از چند روز آزمایش، احساسات متناقض بیشتری را در من برمی‌انگیزد که با افزایش روزهای استفاده از آن، تشدید می‌شود.
شما می توانید علاقه مند شوید
طراحی و پردازش
مدل بزرگتر ۴۶ میلی‌متری برای آزمایش به دفتر تحریریه من رسید. Apple Watch Seسری ۱۲ از جنس آلومینیوم و یک رنگ برنز تیره جدید. این رنگ قطعاً یکی از چیزهایی است که باید از آن تعریف کنم. در اولین برداشت‌هایم، نوشتم که در واقع به طور قابل توجهی تیره‌تر از چیزی است که در عکس‌های محصول به نظر می‌رسد. Apple، و بعد از مدت ها استفاده از آن، نظرم تغییر نکرده است. بعد از مشکی پیانویی، یکی از زیباترین رنگ هایی است که دیده ام. Apple برای آلومینیوم Apple Watch در سال‌های اخیر ارائه شده است. علاوه بر برنز، مشکی، خاکستری فضایی و طلایی روشن نیز در رنگ آلومینیومی موجود است.
شکل خود ساعت دیگر چندان غافلگیرکننده نیست. Apple این ساعت از طراحی سری ۱۰ پیروی می‌کند، بنابراین اگر از سری ۱۰ یا ۱۱ استفاده کرده‌اید، اینجا کاملاً احساس راحتی خواهید کرد. خب، به نوعی. آنها یک میلی‌متر پهن‌تر از نسل قبلی هستند (پهن‌تر، نه ضخیم‌تر)، بنابراین می‌توانند روی مچ دست شما "مربعی‌تر" احساس شوند. راستش را بخواهید، واقعاً متوجه آن نخواهید شد - مخصوصاً اگر فرصت مقایسه رو در رو آنها با نسل قدیمی‌تر را نداشته باشید.
در مورد نسخه‌های آلومینیومی و تیتانیومی، مدل ۴۶ میلی‌متری دارای ابعاد ۴۶ × ۴۰ میلی‌متر، ضخامت ۹.۷ میلی‌متر و یک GPS آلومینیومی است. variaوزن آن ۳۹.۵ گرم است. کوچکتر variaابعاد قاب ۴۲ × ۳۷ میلی‌متر و وزن آن ۳۲.۲ گرم است. Apple Watch Seساعت هنوز هم به طرز دلپذیری نازک و سبک است و روی مچ دست حس خوبی دارد. از نظر ارگونومی، من واقعاً هیچ مشکلی ندارم. Appجای انتقاد خیلی زیاده.
گالری عکس
صفحه نمایش (یا کیفیت) رضایت‌بخش نیست
از بین بردن Apple Watch Seساعت ries 12 از نظر قابلیت‌های صفحه نمایش، باز هم در صدر قرار دارد. متأسفانه، در مقایسه با نسل‌های قبلی، هنگام استفاده از صفحه‌های غیرمشکی، کمی بدتر یا شاید کمی کمتر جذاب به نظر می‌رسد. دلیل این امر این است که قاب‌های اطراف آن برجسته‌تر یا اگر ترجیح می‌دهید، پهن‌تر از آنچه در نسل‌های قبلی به آن عادت داشتیم، هستند که به نظر من بزرگترین اشتباه طراحی این نسل است.
البته، می‌توانید تا حد زیادی آنها را با صفحه ساعت‌های تیره یا برنامه‌هایی با پس‌زمینه مشکی نادیده بگیرید، زیرا رنگ مشکی OLED به طور طبیعی با قاب ترکیب می‌شود. اما به محض اینکه از یک صفحه ساعت روشن استفاده می‌کنید، مشکل فوراً قابل مشاهده است. و من شخصاً آن را بسیار آزاردهنده می‌دانم.
آنقدر مهم نیست که به خاطر چند میلی‌متر، بخش کاربردی مهمی را از دست بدهم. چیزی که بیشتر از همه من را آزار می‌دهد، خودِ تأثیر بصری است که به سادگی بدتر است و از این نظر، این ساعت باعث می‌شود احساس کنید به چند سال پیش برگشته‌اید. Apple در سال‌های اخیر، این موضوع به ما در مورد نمایشگرهایی با حاشیه‌های باریک‌تر آموخته است که به تدریج سعی می‌کنند عملاً تا لبه‌های دستگاه گسترش نوری پیدا کنند و این دقیقاً همان چیزی است که Apple Watch آنها به لطف پنل OLED منحنی همیشه در این کار بسیار خوب بوده‌اند. بنابراین، سری ۱۲ می‌تواند به طرز متناقضی با صفحه مدرج سبک خود در کنار سری ۱۱ کمی قدیمی به نظر برسد، و شما به سادگی این را با یک محصول نسل جدید با قیمتی بیش از ده هزار کرون نمی‌خواهید.
و راستش را بخواهید، خیلی ناامیدکننده است، چون Always-On LTPO3 OLED Retina صفحه نمایش واقعاً خوب است. maxحداکثر روشنایی 2000 نیت، miniحداقل روشنایی ۱ نیت است و نرخ تازه‌سازی تصویر می‌تواند تا ۱ هرتز کاهش یابد. بزرگتر ۴۶ میلی‌متری variaوضوح تصویر ۴۱۶ در ۴۹۶ پیکسل است. Proبنابراین مشکل کیفیت پنل نیست، بلکه اطراف آن است.
از طرف دیگر، باید دوام بیشتر مدل‌های آلومینیومی را ستایش کنم. Apple امسال استفاده می‌کنند Ceramic Shield ۲ که طبق آزمایش‌هایش قرار است ۶۰٪ از شیشه Ion-X سری ۱۱ قوی‌تر باشد. البته، من عمداً ساعت را برای بررسی نشکستم، بنابراین نمی‌توانم درصد بهبود را ارزیابی کنم. Apple Watch با این حال، من عملاً همیشه آنها را می‌پوشم و خیلی خوب می‌دانم که چقدر راحت می‌توانند هنگام کار در خانه روی کت، میز یا چیزهای دیگر خراشیده شوند، بنابراین دوام بالاتر را با کمی تردید در نظر می‌گیرم.
عملکردی که واقعاً قابل توجه است
یکی از چیزهایی که بعد از عرضه سری ۱۲ هیچ شکی در موردش نداشتم، سرعتشان بود که به طرز متناقضی ... Apple Watch در سال‌های اخیر، ارزیابی آنها با توجه به اینکه نسبتاً دشوار بوده است Apple این تراشه در عمل به‌روزرسانی نشده است. سری ۱۱ها قطعاً کند نبودند و وقتی من به طور منظم از سیستم استفاده می‌کردم، هرگز احساس نمی‌کردم که به چیزی سریع‌تر نیاز دارم. اما وقتی سری ۱۱ و سری ۱۲ را کنار هم قرار می‌دهید و شروع به باز کردن برنامه‌های سنگین‌تر می‌کنید، تفاوت قابل توجه است.
برای مثال، من این را به بهترین شکل در مورد نقشه‌ها متوجه شدم. سری ۱۲ می‌تواند در برخی موقعیت‌ها آنها را یک ثانیه یا بیشتر سریع‌تر باز کند، که دیگر تفاوتی نیست که مجبور باشید با یک کرونومتر در دست خود به دنبال آن بگردید. در مورد سایر عملیات‌های سنگین‌تر نیز مشابه است. من نمی‌گویم که عملکرد به تنهایی دلیلی برای دور انداختن سری ۱۱ و خرید سری ۱۲ باشد، اما در استفاده روزمره سرعت بالاتر خوشایند است.
اگر از خودتان می‌پرسید که دقیقاً چه چیزی Apple Watch Seری ۱۲ از تراشه S11 با پردازنده دو هسته‌ای ۶۴ بیتی و موتور عصبی چهار هسته‌ای بهره می‌برد که با ۶۴ گیگابایت حافظه داخلی تکمیل می‌شود. ضمناً، در مراسم رونمایی Apple او به این محصول جدید که بر اساس A20 ساخته شده بود، افتخار می‌کرد. Pro z iPhone، که فکر می‌کنم کاملاً واضح است. با این حال، در حالی که با آیفون، مردم عمدتاً پردازنده‌های نسل جدید را برای بازی‌ها، هوش مصنوعی یا برنامه‌های سنگین در نظر می‌گیرند، با Apple Watch چیزی که واقعاً برای من کافی است این است که همه چیز فوراً پاسخ می‌دهد. به هر حال، اینها دستگاه‌هایی هستند که افراد معمولاً برای چند ثانیه با آنها ارتباط برقرار می‌کنند، بنابراین هر ثانیه‌ای که اینجا ذخیره می‌شود، به طرز متناقضی شاید بیشتر از تلفن قابل توجه باشد.
سلامت و آمادگی
دومین تغییر بزرگ در سری ۱۲، طراحی مجدد سیستم ردیابی سلامت است. Apple این ساعت از حسگرهای نوری و الکتریکی قوی‌تر و یک LED سبز بازطراحی‌شده استفاده می‌کرد که به ساعت اجازه می‌داد ضربان قلب را در پس‌زمینه به‌طور قابل‌توجهی بیشتر اندازه‌گیری کند. Apple به طور خاص، این ساعت در مقایسه با سری ۱۱، تا ۶۰ برابر تشخیص ضربان قلب و ۲۴ برابر تشخیص HRV را بیشتر گزارش می‌دهد. سری ۱۲ می‌تواند ضربان قلب را در فواصل پنج ثانیه‌ای و HRV را هر پنج دقیقه یکبار کنترل کند.
نتیجه نه تنها داده‌های دقیق‌تری است که اطلاعات بیشتری در مورد بدن شما نسبت به قبل ارائه می‌دهد، بلکه یک برنامه جدید Alertness نیز وجود دارد که فعالیت اخیر، علائم حیاتی و خواب را ترکیب می‌کند تا هر روز صبح امتیازی ایجاد کند که در طول روز به‌روزرسانی می‌شود. برای دسترسی به این ویژگی، ساعت شما باید داده‌های ۷ روز را جمع‌آوری کند، که در عمل فقط به این معنی است که خواب و علائم حیاتی شما را ردیابی می‌کند، که چندان پیچیده نیست. اما اگر مثل من طرفدار خوابیدن با ساعت خود نیستید، عادت کردن به آن کمی طول می‌کشد.
خب، شاید نه، چون ممکن است آمادگی برای شما به اندازه من منطقی نباشد. و من این را کاملاً صادقانه به عنوان کسی که می‌خواست بگوید می‌گویم. Apple Watch Seفقط به خاطر این کاربرد، امتیاز از ۱۱ به ۱۲ تغییر می‌کند. بگذریم از این واقعیت که این موضوع چیز جدیدی در دنیای فناوری نیست و ساعت‌های هوشمند یا حلقه‌های رقیب، عملکرد مشابهی با نام‌های مختلف دارند. به نظر من این امتیاز به سادگی با احساس واقعی یک فرد مطابقت ندارد.
البته، من دقیقاً نمی‌دانم که ساعت از چه چیزی برای محاسبه امتیاز آمادگی شما استفاده می‌کند، یا اینکه ساعت چقدر می‌تواند بر اساس اندازه‌گیری‌هایش به شما بگوید که در حال حاضر در چه وضعیتی هستید. اما تمام مدتی که من آزمایش می‌کردم، به من می‌گفت "تو می‌توانی انجامش دهی" و امتیاز ۷ یا ۸ از ۱۰ را نشان می‌داد. آدم فکر می‌کند که باید احساس خیلی خوبی داشته باشد و آماده اجرا باشد. اما واقعیت این است که من عملاً در تمام طول هفته احساس خستگی و تمرین بیش از حد داشتم.
همانطور که اخیراً در چندین مقاله نوشته‌ام، در ماه‌های اخیر شروع به کار روی وضعیت جسمانی‌ام کرده‌ام و علاوه بر ورزش منظم فلوربال دو بار در هفته و پیاده‌روی سریع، دویدن را نیز به برنامه‌ام اضافه کرده‌ام که کاملاً مرا جذب کرده و چندین بار در هفته ذهنم را خالی می‌کنم. در نتیجه، اکنون به طور منظم دو بار در هفته به فلوربال می‌روم و حداقل ۳ بار در هفته به مدت حدود یک ساعت می‌دوم و سپس روزهای باقی‌مانده را به پیاده‌روی می‌گذرانم.
این هفته، برنامه فعالیت من به این صورت بود که سه‌شنبه رفتم و دویدم که ۱۲ کیلومتر را به صورت تفریحی دویدم، سپس چهارشنبه و پنجشنبه فلوربال بازی کردم و بعد عصر جمعه دوباره دویدم. در ابتدای هفته، هنوز در حال بهبودی از سرماخوردگی خفیف بودم، بنابراین کاملاً خوب نشده بودم. 100% سرحال بودم و در پایان هفته دوباره از فعالیت ورزشی‌ام احساس خستگی کردم. با این حال، ساعت همچنان به من می‌گفت که می‌توانم سخت کار کنم، هرچند سر و بدنم به من می‌گفتند که خوب است کمی استراحت کنم.
بنابراین روی کاغذ، آمادگی یکی از ویژگی‌های اصلی سری ۱۲ به نظر می‌رسد، اما به نظر من، نمی‌تواند به طور خودکار دلیلی برای خرید نسل جدید باشد. مزیت واقعی آن در درجه اول در این است که آیا شما بر اساس این اطلاعات شروع به تغییر رفتار خود به نوعی می‌کنید و در واقع، آیا آن را به نوعی به عنوان رفتار خود می‌پذیرید یا خیر. بله، من اعتراف می‌کنم که آزمایش طولانی مدت برای این ویژگی مناسب است، اما از طرف دیگر، فکر می‌کنم اگر شخصی پس از چند روز اول آزمایش، فایده‌ای در آن نبیند، فکر نمی‌کنم که بتواند به مرور زمان به آن اعتماد کند، چه برسد به اینکه راهی برای استفاده از آن پیدا کند.
چیزی که برای من خیلی جالب‌تر است، دقت و افزایش قابل توجه در فراوانی جمع‌آوری داده‌های سلامت است. علاوه بر ضربان قلب و HRV، این ساعت همچنان ECG، اندازه‌گیری اشباع اکسیژن، دمای مچ دست، هشدار آپنه خواب، امتیاز خواب و اعلان‌هایی در مورد علائم احتمالی فشار خون بالا را ارائه می‌دهد. بنابراین سری ۱۲ روند ... را ادامه می‌دهد. Apple Watch به تدریج از یک ساعت هوشمند با عملکردهای ورزشی به دستگاهی با جنبه سلامتی تبدیل می‌شود. miniتقریباً به اندازه اعلان‌ها یا برنامه‌ها مهم است. بنابراین اگر می‌خواهید تصویر دقیق‌تری از ضربان قلب خود داشته باشید، سری ۱۲ ایده‌آل است.
ورزش ها
ورزش چیزی است که من به دنبالش هستم. Apple Watch مدت‌هاست که یکی از مهم‌ترین حوزه‌ها بوده است و سری ۱۲ از اندازه‌گیری‌های دقیق‌تر و مکررتری بهره می‌برد. از نظر امکانات خود تمرین، در حال حاضر وجود دارد Apple آنقدر چیزهای جدید ارائه می‌دهد که جستجوی یک انقلاب در هر سال کمی بی‌معنی خواهد بود. هنگام دویدن، شما می‌توانید محدوده ضربان قلب، ریتم، طول گام، زمان تماس با زمین، نوسان عمودی، قدرت دویدن، Pace Watch یا مسابقه در یک مسیر مشخص را داشته باشید. علاوه بر این، سری ۱۲ از GPS دقیق دو فرکانسه L1 استفاده می‌کند و البته از طیف وسیعی از فعالیت‌های دیگر از دوچرخه‌سواری گرفته تا شنا و تمرینات قدرتی پشتیبانی می‌کند.
من رفتم با Apple Watch ۱۲ در درجه اول برای دویدن است و صادقانه بگویم، نمی‌توانم بگویم که آنها اساساً چیزی را بهتر از سری ۱۱ یا مدل‌های قدیمی‌تر اندازه‌گیری می‌کنند. ضربان قلب، مسافت طی شده و سایر مقادیر مطابق با مدل‌های قدیمی‌تر است، بنابراین نمی‌توانم بگویم که آنها بهتر هستند. Apple به جایی نقل مکان کرد. از طرف دیگر، من واقعاً فکر نمی‌کنم که این شرم‌آور باشد، زیرا در زمینه نظارت بر فعالیت‌های ورزشی، Apple Watch در دراز مدت عالی است.
عمر باتری
سال گذشته، بخش بزرگی از بررسی‌ام را به استقامت باتری سری ۱۱ اختصاص دادم، زیرا حرکت به سمت ۲۴ ساعت رسمی، بزرگترین نوآوری عملی آنها برای من بود. با این حال، سری ۱۲ جهش مشابهی را در این زمینه ارائه نمی‌دهد و احساس می‌کنم این جای تاسف دارد، اما بعداً بیشتر در مورد آن صحبت خواهم کرد. Apple بنابراین هنوز هم می‌گوید تا ۲۴ ساعت استفاده عادی و تا ۳۸ ساعت در حالت کم‌مصرف دوام می‌آورد. باتری هنگام ورزش در فضای باز باید تا ۱۰ ساعت دوام بیاورد، اما فکر می‌کنم می‌توانست بیشتر از این هم دوام بیاورد، زیرا در طول یک ساعت دویدن و نظارت بدون تلفن، وقتی ساعت از GPS خودش استفاده می‌کرد، باتری فقط حدود ۱۰ درصد کاهش می‌یافت، حتی با اجرای Spotify در هدفون من، که اصلاً بد نیست. در مدت زمان کوتاه‌تری حدود ۳۴ دقیقه، این ساعت حتی بدون اسپاتیفای، فقط ۴ درصد از شارژ باتری را مصرف کرد.
گالری عکس
اما باید به طور عینی بگویم که امسال استقامت لازم را دارم Apple Watch سریال‌های سریالی دیگه کافی نبودن. Apple سعی کرده است آنها را به دستگاه‌های ضروری‌تری تبدیل کند که در حالت ایده‌آل باید کم و بیش دائماً روی مچ دست خود داشته باشید. علاوه بر نظارت بر خواب، فعالیت، علائم حیاتی و غیره، آمادگی فوق‌الذکر را نیز اضافه کرده است که در اصل به هیچ چیز اضافی از کاربر نیاز ندارد، اما از طرف دیگر، فقط در صورتی کار می‌کند که با ساعت بخوابید، به عبارت دیگر، ساعات اضافی را با آن بگذرانید.
و این چیزی بود که کم کم داشت من را درگیر می‌کرد. Apple امسال، او دستگاهی را معرفی کرد که فقط در صورتی کاملاً منطقی است که تا حد امکان آن را روی مچ دست خود ببندید، اما در عین حال، عمر باتری آن را افزایش نداد. برای من شخصاً، محدودیت‌های باتری، یا بهتر بگویم شارژ روزانه، حتی عمیق‌تر هستند، که در واقع باعث ناراحتی من می‌شود. مطمئناً، شما هر روز دوش می‌گیرید و گاهی اوقات فعالیت‌هایی انجام می‌دهید که خوب است ساعت خود را از دستتان درآورید، اما لعنت، آیا می‌خواهید همیشه به این فکر کنید؟ Proخب، شاید برای کسی که عادت دارد با ساعتش دوش بگیرد و بعد از تمرین آن را زیر دوش بشوید، اینطور نباشد.
تلاش این غول کالیفرنیایی برای جامع‌تر کردن هرچه بیشتر دستگاه، که سری ۱۲ قطعاً همینطور است، با این واقعیت روبرو می‌شود که عمر باتری ۲۴ ساعته دیگر برای محصولی مشابه کافی نیست. و امسال، برای اولین بار، من به طور جدی شروع به فکر کردن به ایده تغییر از مدل سری به مدل ... کرده‌ام. Ultra، که با ویژگی‌هایش واقعاً من را جذب نمی‌کند، اما در عین حال می‌دانم که باتری آنقدرها هم من را محدود نخواهد کرد و مجبور نخواهم بود مدام بفهمم چه زمانی ساعت را از مچ دستم باز کنم تا برای نظارت بر فعالیت بعدی آن را شارژ کنم.
نور امید در انتهای این تونل خیالی از مشکلات، حداقل شارژ سریع است که باز هم خیلی خوب است. Apple گفته می‌شود که شارژ شدن از ۰ تا ۸۰ درصد حدود ۳۰ دقیقه طول می‌کشد و با ۱۵ دقیقه شارژ، تا ۱۲ ساعت استفاده عادی و پنج دقیقه تا هشت ساعت ردیابی خواب امکان‌پذیر است. بنابراین اگر مجبور شوید ساعت را از مچ دست خود باز کنید، حداقل خوب است که می‌توانید آن را به سرعت شارژ کنید. اما همانطور که در بالا نوشتم، بیشتر از این واقعیت ناراحتم که باید به طور فعال در مورد شارژ فکر کنید و اشتباهات در این زمینه کاملاً قابل بخشش نیستند. اما اگر می‌خواهید از ویژگی‌های جدید سری ۱۲ به طور کامل استفاده کنید، چاره‌ای جز پذیرش این قوانین بازی ندارید.
خلاصه
Apple Watch Seمن سری ۱۲ را به طور قابل توجهی پایین‌تر از سری ۱۱ سال گذشته ارزیابی می‌کنم، و این به دلیل بد بودن آنها نیست. از نظر فنی، بدون شک بهترین بازی‌های کلاسیک هستند. Apple Watch، که Apple تا اینجا ایجاد شده‌اند. آنها سریع‌تر هستند، داده‌های سلامتی به طور قابل توجهی بیشتری جمع‌آوری می‌کنند، شیشه بادوام‌تری دارند، دوام خوب نسل قبلی را حفظ می‌کنند و من واقعاً رنگ برنز تیره جدید را دوست دارم. در نتیجه، با این حال، این نسل نسبتاً بحث‌برانگیزی نیز هست، زیرا من همه تغییرات را به عنوان یک گام واضح به جلو نمی‌بینم.
علاوه بر تمام پیشرفت‌ها، صفحه نمایش و قاب‌های پهن‌تر آن نیز وجود دارد که می‌توانید آن را کاملاً بی‌اهمیت بدانید. اگر از صفحه‌های تیره استفاده کنید، ممکن است بعد از چند روز دیگر متوجه آنها نشوید. اما با صفحه‌های روشن، آنها همیشه قابل مشاهده هستند و من شخصاً آنها را آزاردهنده می‌دانم. برای محصولی که صفحه نمایش آن را ده‌ها بار در روز نگاه می‌کنم، طراحی صفحه نمایش واقعاً جزئیاتی نیست که بتوانم نادیده بگیرم. نکته عجیب‌تر این است که ساعت جدید می‌تواند در برخی موقعیت‌ها به دلیل قاب‌ها، از نظر بصری قدیمی‌تر از مدل قبلی خود به نظر برسد.
من به همان اندازه در مورد آمادگی محتاط هستم. این ایده که Apple Watch من خوشم می‌آید که آنها داده‌های مربوط به خواب، فعالیت و علائم حیاتی را می‌گیرند و هر روز صبح به سادگی به من می‌گویند که بدنم برای چالش بعدی چقدر آماده است. اما در عمل، احساس نمی‌کنم که آمادگی اساساً نحوه‌ی من را تغییر داده باشد. Apple Watch من از آن استفاده می‌کنم و علاوه بر این، امتیاز با آن مطابقت دارد
و بیایید این واقعیت را کنار بگذاریم که من معمولاً به خوبی می‌دانم که آیا خوب خوابیده‌ام، روز قبل چقدر طاقت‌فرسا بوده یا اینکه آیا حس دویدن دارم یا نه. اما وقتی می‌بینم که امتیاز، «نتیجه‌ای» متفاوت از آنچه واقعاً احساس می‌کنم را نشان می‌دهد، برایم عجیب به نظر می‌رسد. اگرچه خوب است که همه این اطلاعات به یک عدد قابل فهم تبدیل شوند و معتقدم که می‌تواند برای برخی ویژگی بسیار مفیدی باشد، اما قطعاً آن را به عنوان یکی از ویژگی‌های جدیدی که باعث شود بخواهم از سری ۱۱ به سری ۱۲ ارتقا دهم، نمی‌بینم.
و من فکر می‌کنم دارندگان سری ۱۱ امسال سخت‌ترین دوران را سپری می‌کنند. آنها ساعتی سریع‌تر، ردیابی سلامت پیشرفته‌تر و چند پیشرفت دیگر دریافت می‌کنند، اما در عین حال از ساعتی که هنوز هم عالی کار می‌کند و حاشیه‌های ظریف‌تری دارد، فاصله می‌گیرند. برای نسل‌های قدیمی‌تر، سری ۱۲ با توجه به تغییرات چند سال گذشته، از سرعت گرفته تا نمایشگر و عمر باتری و ویژگی‌های سلامتی، کم‌کم منطقی‌تر می‌شود.
بنابراین سری ۱۲ یک نسل خاص است. از بعضی جهات، این یک ارتقا است، که در آن Apple چیزی را که کار می‌کرد، برداشت و آن را از درون به طور قابل توجهی بهبود بخشید. اما در عین حال، در جایی که درست جلوی چشمان شماست، هر بار که مچ دست خود را بالا می‌برید، یک قدم به عقب برداشت. و به همین دلیل است که این بار نمی‌توانم به سادگی آنها را سری ۱۱ بهتر بنامم. آنها از نظر فنی توانمندتر، سریع‌تر و از نظر سلامتی پیشرفته‌تر هستند، اما به همین دلیل، ارتقاء نسل سال گذشته به طور خودکار برای من منطقی نیست. با این حال، اگر از نسل قدیمی‌تر ارتقا می‌دهید Apple Watch، شما در حال حاضر مجموع چندین نسل از پیشرفت‌ها را دریافت می‌کنید، و سری ۱۲ به طور قابل توجهی جذاب‌تر به نظر می‌رسد. اما اینکه آیا این ساعت برای استفاده روزمره نیز دلپذیرتر است، به طرز شگفت‌آوری به این بستگی دارد که چقدر از آن قاب‌های لعنتی خوشتان نمی‌آید.
