در آغاز سالهای ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳، یک نمایشگر رنگی در جیب شما یک کالای لوکس مخصوص مدیران بود. اما سپس این غول فنلاندی نوکیا ۳۵۱۰i را معرفی کرد و قواعد بازی یک شبه تغییر کرد. این گوشی افسانهای و چاق، رنگ، زنگهای چندصدایی و مهمتر از همه، بازیهای موبایل را به ارمغان آورد که بلافاصله راهروهای مدارس و قلب نسل آن زمان را تسخیر کرد.
نمایشگر رنگی برای همه و کنارههای روشن
نوکیا ۳۵۱۰i بر اساس مدل سیاه و سفید قبلی ۳۵۱۰ ساخته شده بود، اما با حرف «i» در نام خود انقلابی به پا کرد. صفحه نمایش CSTN غیرفعال، وضوح متوسطی معادل ۹۶ × ۶۵ پیکسل ارائه میداد و تنها میتوانست ۴۰۹۶ رنگ را نمایش دهد. اگرچه خواندن آن در نور مستقیم خورشید تقریباً غیرممکن بود و تأخیر قابل توجهی در ترسیم مجدد تصویر وجود داشت، اما در آن زمان کسی را آزار نمیداد، زیرا صفحه نمایش در این کلاس موبایل رنگی بود.
شما می توانید علاقه مند شوید
جذابیت این گوشی همچنین با طراحی بینظیر آن با قابهای قابل تعویض Xpress-on برجسته میشد. یکی از ویژگیهای متمایز آن، کنارههای لاستیکی شفاف آن بود که هنگام دریافت تماس یا زنگ هشدار، به شدت نارنجی میشدند. این گوشی عملاً نشکن بود، کاملاً در دست جا میگرفت و ملودیهای پلیفونیک چهار قسمتی آن از بلندگوی عقب به طور غیرقابل مقایسهای پرطنینتر از صدای بوق قدیمی نوکیا ۳۳۱۰ به گوش میرسید.
Java و جنون بازی در معرض نمایش
با این حال، مهمترین اتفاق در منوی بازیها رخ داد. نوکیا ۳۵۱۰i از فناوری پشتیبانی میکرد. Java (MIDP 1.0) که در این محدوده قیمت یک نوآوری محسوب میشد. کاربران دیگر محدود به یک عنوان از پیش نصب شده نبودند.
گالری عکس
بازیهای کلاسیکی مانند بازی آرکید Sky Diver، بازی منطقی Triple Pop یا تخته نرد درست روی گوشی منتظر بودند، اما شیدایی واقعی با دانلود بازیهای دیگر آغاز شد. با وجود فناوری کند WAP و GPRS، بازیهای پرطرفدار مختلفی شروع به دانلود شدن در حافظهی کوچک چند صد کیلوبایتی کردند. بازیکنان بازیهای پلتفرمینگ، به رهبری شاهزادهی افسانهای ایران، بازیهای مسابقهای، فوتبال و آرکید را که تا آن زمان فقط از طریق کنسولهای بازی در جیبهایشان میشناختند، بلعیدند.
صفحه کلید نرم آن در طول جلسات بازی فشرده کمی سفت میشد.ancکار زیادی برد، اما گوشی همه چیز را تحمل کرد. نوکیا ۳۵۱۰i به نمادی از دوران بیخیالی تبدیل شد، زمانی که برای اولین بار در تاریخ، مار تکرنگ را با دنیاهای مجازی رنگارنگ عوض کردیم. باور کنید یا نه، این گوشی به مادربزرگم داده شد که در سال ۲۰۰۷ آن را «به ارث برد». نکته غمانگیز این بود که او گوشی بهتری از من داشت، که به عنوان یک گیمر مشتاق موبایل، «من را عصبانی میکرد». در آن زمان، من یک آلکاتل OT 735 داشتم که از نظر بازیها بسیار احمقانه بود. اما جویاستیک داشت که در آن زمان وسیله بسیار خوبی بود.
