وقتی پدیده پوکمون گو تقریباً یک دهه پیش از راه رسید، کمتر کسی به چیزی غیر از محل پنهان شدن پیکاچو یا اینکه آیا ارزش دارد در خیابان قدم بزنید تا چاریزارد را پیدا کنید، فکر میکرد. مردم در پارکها، مجتمعهای مسکونی و کوچه پس کوچهها قدم میزدند و چشمانشان به صفحه نمایش و تلفنهایشان دوخته شده بود.oneسرگرمکننده بود، یک موفقیت بزرگ بود، و یکی از آن چیزهایی بود که یک دوره فناوری را تعریف میکند. اما امروز معلوم شده است که تأثیر بسیار عمیقتری از آنچه در آن زمان تصور میکردیم، داشته است.
از شکارچیان پوکمون گرفته تا «نقشهکشهای جهان» غیرمنتظره
نیانتیک، شرکت سازنده بازی پوکمون گو، اکنون افشاگری جالبی انجام داده است. دادههایی که بازیکنان سالها، تقریباً بدون اینکه متوجه شوند، جمعآوری میکردند، اکنون به آموزش رباتهای تحویلدهنده، یا بهتر بگوییم هوش مصنوعی آنها که به آنها قدرت میدهد، کمک میکند. و این کار کوچکی نیست، زیرا ما در مورد بیش از 30 میلیارد تصویر از دنیای واقعی صحبت میکنیم.
این تصاویر کاملاً طبیعی ایجاد میشدند. بازیکنان در شهرها قدم میزدند، مجسمهها، ساختمانها یا مکانهای مختلف را برای جوایز درون بازی اسکن میکردند. ویژگیهایی مانند «تحقیقات میدانی» مستقیماً آنها را به انجام این کار ترغیب میکرد. نتیجه، یک پایگاه داده عظیم از دنیای واقعی از زوایای مختلف، تحت شرایط نوری و آب و هوایی متفاوت بود. و این دقیقاً همان چیزی است که رباتها امروزه به آن نیاز دارند.
وقتی پیتزا به پیکاچو وابسته میشود
نیانتیک اکنون با کوکو رباتیکس، شرکتی که رباتهای کوچک و مستقل برای تحویل غذا و خرید توسعه میدهد، همکاری کرده است. این رباتها اکنون از فناوری سیستم موقعیتیابی بصری یا به اختصار VPS استفاده خواهند کرد. به عبارت ساده، به جای تکیه صرف بر GPS، ربات به اطراف «نگاه میکند» و از ساختمانها، پیادهروها یا مکانهای دیدنی برای تشخیص دقیق موقعیت خود استفاده میکند. و اینجاست که دادههای پوکمون گو وارد عمل میشوند.
نتیجه این اتصال، دقت در سطح سانتیمتر است، حتی در مکانهایی که GPS به طور سنتی از کار میافتد، که معمولاً مکانهایی در مناطق شهری متراکم هستند که سیگنال توسط ساختمانها منعکس میشود و ناوبری به جای واقعیت، تخمین را نشان میدهد. به عبارت دیگر، این واقعیت که شما سالها پیش پوکمون را در شهر تعقیب کردهاید، اکنون میتواند تعیین کند که آیا غذای شما به موقع و هنوز گرم میرسد یا خیر.
شما می توانید علاقه مند شوید
قدرت تا حدودی ترسناک جمعسپاری
اما کل ماجرا جنبهی دیگری هم دارد. کاملاً مشخص است که دادههایی که «بهطور اتفاقی» ایجاد میشوند چقدر ارزشمند هستند. کاربران بازی میکنند، تفریح میکنند، کلیک میکنند، اسکن میکنند و چند سال بعد، فعالیت آنها هدف کاملاً متفاوتی را دنبال خواهد کرد. با این حال، این چیز جدیدی نیست. به عنوان مثال، آزمایشهای CAPTCHA گوگل مدتهاست که با گمانهزنیهایی مبنی بر کمک به آموزش مدلهای هوش مصنوعی برای تشخیص تصویر مواجه شدهاند. و برنامهی ناوبری Waze دوباره در ارتباط با استفاده از دادهها در تحقیقات پلیس ظاهر شده است. اگرچه Niantic هنوز در مورد هیچ جهتگیری مشابهی صحبت نمیکند، اما فناوری که میتواند مکان دقیق یک عکس را تعیین کند، پتانسیلی فراتر از تحویل پیتزا دارد.
جهان به مثابه یک نقشه زنده
نیانتیک برنامههای بلندپروازانهتری برای آینده دارد. بهطور خاص، این شرکت قصد دارد یک «نقشه زنده از جهان» ایجاد کند که دائماً با دادههای جدید بهروزرسانی میشود و رباتهای شرکت کوکو رباتیکس قرار است منبع دیگری از این اطلاعات باشند، که با توجه به اینکه این امر عملاً دایرهای را که در آن انسانها دادهها را ایجاد میکردند، رباتها از آن استفاده میکردند و در عین حال اطلاعات بیشتری جمعآوری میکردند، میبندد، خندهدار است، که به لطف آن فناوری به تدریج بهبود خواهد یافت.
بنابراین دفعهی بعد که کسی را در پارک در حال تعقیب پوکمون دیدید، ممکن است فقط برای نوستالژی یا سرگرمی نباشد. این میتواند به راحتی قطعهی کوچک دیگری از یک پازل بزرگ باشد که روزی تعیین میکند ماشینهای خودران با چه سرعت و دقتی در شهرها حرکت خواهند کرد. و بله، حتی ممکن است تعیین کند که آیا پیتزای شما وقتی این رباتها از آسیا به سایر نقاط جهان گسترش مییابند، همچنان داغ به دستتان خواهد رسید یا خیر، که به عنوان کسی که سالها پیش پوکمون گو بازی کردهام، باعث میشود احساس خوبی نسبت به خودم داشته باشم.