Apple βίωσε άγριες εποχές τη δεκαετία του 1990. Ενώ ήταν επικίνδυνα ανταγωνιστικοί στο πρώτο ημίχρονοancοβάλ στα πρόθυρα της κατάρρευσης, στο δεύτερο μισό του Steve Jobs μετά τη θριαμβευτική επιστροφή του, πήρε το χειρότερο. Στη χώρα μας όμως εκείνη την εποχή συναντούσες κυρίως κλασικούς Η/Υ με Windows, αλλά υπήρχαν λίγες εταιρίες ή νοικοκυριά όπου βασίλεψε ανώτατος Apple. Ανάμεσά τους ήταν και η οικογένεια της Johana Fundová, συγγραφέα σελίδων στο FB και στο Instagram Καθαρή δεκαετία του '90 και το βιβλίο της δεκαετίας του '90, που θα κυκλοφορήσει στα ράφια των καταστημάτων αυτό το φθινόπωρο. Πώς ήταν η παιδική ηλικία του '90 με ένα δαγκωμένο μήλο;
Γράφετε ένα βιβλίο με τίτλο '90' για τη δεκαετία του '90 του περασμένου αιώνα στην Τσεχική Δημοκρατία. Ένα από τα θέματα είναι τα παιχνίδια. Ο ίδιος θυμάμαι ότι έπαιζα Dyna Blaster, Prince of Persia, Wolfenstein ή Mortal Kombat. Αλλά ήσασταν λίγο διαφορετικός με τα παιχνίδια επειδή η οικογένειά σας είχε Macintosh. Τι σου άρεσε περισσότερο να κάνεις steam;
Fotogalerie
Μπορώ να σκεφτώ παιχνίδια όπως το Oxyd, το Prime Target ή το Wolfenstein. Το Oxyd ήταν ένα παιχνίδι λογικής όπου ο παίκτης έπρεπε να χρησιμοποιήσει μια μαύρη μπάλα για να κατασκευάσει σωλήνες και γεννήτριες οξυγόνου. Το Prime Target ήταν ένα κλασικό παιχνίδι σκοποβολής που διαδραματιζόταν σε αμερικανικές πόλεις.ancΜου άρεσε πολύ να το παίζω, απόλαυσα πολύ τους αμερικανικούς εσωτερικούς χώρους. Όσο για το Wolfenstein, δεν χρειάζεται πραγματικά να το παρουσιάσω, έτσι δεν είναι;
Ωστόσο, ήταν υπέροχο που, εκτός από το ίδιο το παιχνίδι, είχαμε και έναν επεξεργαστή στον υπολογιστή Macintosh, στον οποίο μπορούσαμε να δημιουργήσουμε τους δικούς μας χάρτες και επίπεδα. Και το χάρηκα πολύ. Στο πρόγραμμα επεξεργασίας, θα μπορούσατε να δημιουργήσετε όσα μυστικά δωμάτια θέλετε, να προσθέσετε στρατιώτες και σκύλους κατά βούληση, να δημιουργήσετε μεγάλους διαδρόμους, με λίγα λόγια, οτιδήποτε σύμφωνα με τη δημιουργικότητα και τη διάθεσή σας. Και μετά έπαιξες αυτό που δημιούργησες. Πέρασα πολλές ώρες σε αυτό. Όπως και άλλα παιχνίδια, θυμάμαι τυχαία τα Number Eaters, Snood, Blobbo ή Space Junkie. Ήταν χειρότερο με το γεγονός ότι οι συμμαθητές μου συχνά δεν γνώριζαν αυτά τα παιχνίδια επειδή έπαιζαν κάτι άλλο στον υπολογιστή τους. Λυπήθηκα λοιπόν που δεν μπορούσα να τους δείξω τα επιτεύγματά μου στο παιχνίδι. Το μόνο που έμενε ήταν να αγωνιστούμε για καλύτερο σκορ με τον μεγαλύτερο αδερφό, που σίγουρα θα θυμόταν περισσότερα παιχνίδια και τις τεχνικές τους προδιαγραφές. Αλλά είχα συνηθίσει και αυτά τα ατημέλητα παιχνίδια, γιατί στις αίθουσες υπολογιστών του σχολείου παίζαμε Prehistoric στον υπολογιστή και Mortal Kombat στον υπολογιστή ενός φίλου.
Όταν πρωτογράψαμε, μου είπες ένα ενδιαφέρον πράγμα - το να έχεις Macintosh σε έκανε να νιώθεις «κατώτερος» στη δεκαετία του '386 επειδή δεν μπορούσες να μιλήσεις για παιχνίδια με τους φίλους σου. Το πρώτο σας περιοδικό τυπώθηκε με εντελώς διαφορετική γραμματοσειρά από αυτή που είχαμε συνηθίσει από τα XNUMX μας Windows 3.1. Τι μοντέλο Macintosh είχατε και - αν μπορώ να είμαι τόσο αναιδής - πώς το πήρατε;
Όταν ήμουν περίπου στην πρώτη τάξη - άρα περίπου το 1996 - ο πατέρας μου αγόρασε στο σπίτι ένα Macintosh LC II, που ήταν ήδη μερικών ετών τότε, που ήταν ο πρώτος οικογενειακός μας υπολογιστής. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υπήρχε τίποτα να σκεφτεί κανείς, γιατί εκείνη την εποχή το Mac OS ήταν εντελώς ασύγκριτο με την επιφάνεια εργασίας και τα εικονίδια Windows, πρόσφερε επίσης τη χρήση λογισμικού γραφικών υψηλής ποιότητας και ήταν επίσης ανθεκτικό στους ιούς. 2-3 χρόνια μετά, μας αγόρασε στο παζάρι έναν νεότερο υπολογιστή, έναν Power Macintosh 7200/90, με τον οποίο αντικατέστησε τον πρώτο. Παίξαμε παιχνίδια, δημιουργήσαμε έγγραφα κειμένου ή δοκιμάσαμε το Διαδίκτυο για πρώτη φορά και στους δύο υπολογιστές.
Fotogalerie
Ωστόσο, το 2001, λόγω της κακής συμβατότητας του Mac OS με Windows αγοράσαμε και ένα κλασικό PC για το σπίτι, γιατί στα παλιά Apple οι υπολογιστές δεν μπορούσαν καν να ανοίξουν wordηλεκτρονικά έγγραφα, όπως συνηθίζεται σήμερα. Χρειαζόμασταν λοιπόν να μπορούμε να γράφουμε, για παράδειγμα, σχολικές εκθέσεις σε μορφή που να μπορούν να ανοίγουν οι δάσκαλοι στους υπολογιστές τους (στο γυμνάσιο είχαμε την επιλογή να υποβάλουμε εργασίες σε δισκέτες Αργότερα, στις αρχές της νέας χιλιετίας, είχαμε ένα Power Mac G3 και μετά ένα Power Mac G4 στο σπίτι, αλλά λόγω της κακής συμβατότητας, χρησιμοποιούσαμε τα παλιά πράγματα στον υπολογιστή μου). Παρεμπιπτόντως, όταν πήραμε το PC, έπρεπε να συνηθίσω ένα ποντίκι με αριστερό και δεξί κουμπί! Από Macintosh, είχα συνηθίσει μόνο σε ένα κύριο κουμπί του ποντικιού.
Θυμάστε κάποια τεχνική ιδιαιτερότητα της δεκαετίας του '90, κάτι που δεν θα σας πίστευε ένας άνθρωπος μια γενιά νεότερος; Τα σημερινά παιδιά μπορεί να θεωρούν ακατανόητο το ότι είμαστε παλιοί υπολογιστές Windows έπρεπε πρώτα να απενεργοποιηθούν μέσω του μενού "Έναρξη" και μόνο στη συνέχεια να απενεργοποιηθούν φυσικά με το κουμπί.
Όσο για το Macintosh, το θρυλικό κουμπί επιβεβαίωσης "Let's" έχει κολλήσει στη μνήμη μου. Η σημερινή γενιά παιδιών μπορεί να μην ξέρει καν τι σημαίνει η λέξη «είναι», σωστά; Φυσικά, δεν μπορώ να μην αναφέρω την αργή σύνδεση μέσω τηλεφώνου με το Διαδίκτυο, όταν μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ήταν ξεκάθαρο αν όντως θα λειτουργούσε, μέσα στους θρυλικούς ήχους του μόντεμ. Και μπορούσαμε να συνδεθούμε μόνο το βράδυ, όταν το διαδίκτυο ήταν φθηνότερο. Το χειρότερο ήταν ότι τη στιγμή που κάποιος σήκωσε το τηλέφωνο, η σύνδεση έπεσε εντελώς. Η σημερινή νεότερη γενιά μάλλον δεν θα μπορούσε να το φανταστεί. Ακριβώς όπως η απίστευτα αργή ταχύτητα των εκτυπωτών ή η σταδιακή φόρτωση εικόνων από το Διαδίκτυο που χρειάζονται λίγο χρόνο για να φορτωθούν.oneγ μερικές φορές δεν φόρτωναν καν. Ένα ξεχωριστό κεφάλαιο θα ήταν τα πρώτα κινητά τηλέφωνα Nokia, τα οποία συνήθως περιείχαν μόνο 10 μηνύματα, επομένως έπρεπε να διαγράφονται συνεχώς.
Πολλά «παιδιά της δεκαετίας του ενενήντα» θυμούνται πώς αργότερα Wordέπαιξαν με WordArtem. Σε τι appΤι δημιουργήσατε; Και αν μπορείτε να το συγκρίνετε με WordΕμ, τι ήταν διαφορετικό;
Χρησιμοποιήσαμε το πρόγραμμα ClarisWorks σε Macintosh. Διασκέδασα πολύ δημιουργώντας διάφορα έγγραφα κειμένου και γράφοντας επιστολές στη γιαγιά μου στο πρόγραμμα, για παράδειγμα, συνδυάζοντας διαφορετικά στυλ γραμματοσειράς και προσθέτοντας απλές ασπρόμαυρες εικόνες. Χρησιμοποίησα επίσης αυτό το πρόγραμμα για να δημιουργήσω το περιοδικό μου, που ονομάζεται Super Rybka, κάποια στιγμή στην Δ΄ Δημοτικού. Το εκτυπώσαμε σε έναν εκτυπωτή StyleWriter (ο οποίος, παρεμπιπτόντως, ήταν επίσης από Applu, δεν του έλειπε το θρυλικό πολύχρωμο μήλο) και μετά αντέγραψα και έραψα όλες τις σελίδες πολλές φορές στο έργο του πατέρα μου.
Κάπου σε παλιές δισκέτες θα πρέπει να έχω ακόμα διάφορα έγγραφα κειμένου από το ClarisWorks ή ηχογραφήσεις από audio ένα πρόγραμμα που μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε επειδή είχαμε ένα εξωτερικό μικρόφωνο με το Mac μας – το οποίο ήταν αρκετά ωραίο παρεμπιπτόντως και ταίριαζε με το σχεδιασμό των υπολογιστών Macintosh. Και περίπου WordΣίγουρα δεν ήρθα στο Art όταν είχαμε τον πρώτο μας υπολογιστή το 2001, οπότε WordΔοκίμασε επίσης διάφορες επιγραφές και ξόδεψε πολύ χρόνο για να το κάνει. Είμαι ακόμη και μέσα Wordδημιούργησε τον πρώτο της απλό ιστότοπο για τον Χάρι Πότερ επειδή Word επιτρέπεται η αποθήκευση εγγράφων σε μορφή html. Αργότερα ανέβασα το έγγραφο στο sweb.cz. Προτιμώ να αφήσω την ποιότητα αυτού του ιστότοπου χωρίς σχόλια, χαχα.
Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε τη λέξη «8210s και τεχνολογία»; Είχατε ένα ονειρικό κομμάτι που θέλατε να αποκτήσετε; Για μένα ήταν, για παράδειγμα, ένα GameBoy, ένα ημιδιαφανές σταθερό, ένας υπολογιστής με Pentium, αργότερα ένα PlayStation, ένα Nokia 3 ή ένα iMac G21, αν και μερικά από αυτά είναι περισσότερα εικονίδια των αρχών του XNUMXου αιώνα. Τι λαχταρούσες;
Fotogalerie
Στα μέσα της δεκαετίας του '90, ζούσε κοντά μας μια ιαπωνική οικογένεια, και εγώ και ο αδερφός μου πηγαίναμε μερικές φορές στον κήπο των παιδιών τους για να παίξουμε μαζί τους. Μιλούσαν μόνο Ιαπωνικά και εμείς μόνο Τσεχικά, αλλά αυτό δεν μας ενοχλούσε καθόλου, γιατί αυτό δεν αποτελεί εμπόδιο στην παιδική ηλικία. Και αυτά τα Ιαπωνέζικα παιδιά είχαν πολύ μοντέρνα παιχνίδια που τους έφερνε η οικογένειά τους από την Ιαπωνία - θυμάμαι, για παράδειγμα, μια μικρή ηλεκτρική παιδική μοτοσικλέτα που οδηγούσαν. Τα ζηλεύαμε αυτά τα παιχνίδια και ρώτησα τους γονείς μου γιατί δεν είχαμε τόσο διασκεδαστικά παιχνίδια. Μου εξήγησαν ότι δυστυχώς αυτά τα πράγματα δεν ήταν ακόμα διαθέσιμα στην Τσεχική Δημοκρατία, και το θεώρησα τρομερά άδικο. Όσο για τα τέλη της δεκαετίας του '90, εύχομαι οι γονείς μου να είχαν τηλεφωνητή, επειδή μου άρεσε να παρακολουθώ αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές όπου η οικογένεια σχεδόν πάντα άφηνε μηνύματα αφού επέστρεφε σπίτι από ανθρώπους που δεν μπορούσαν να τους επικοινωνήσουν. Και φυσικά, ονειρευόμουν κρυφά να έχω τον δικό μου υπολογιστή μια μέρα, γιατί όπως στα περισσότερα άλλα νοικοκυριά, έπρεπε να χρησιμοποιούμε τον υπολογιστή με τη σειρά στην οικογένεια.
Όπως αναφέραμε και στην εισαγωγή, το θέμα της τεχνολογίας δεν θα λείπει από το βιβλίο σας Δεκαετίες του Ενενήντα. Θα μπορούσατε τουλάχιστον να δώσετε στους αναγνώστες μας μια υπόδειξη για το τι μπορούν να περιμένουν σε αυτό το κεφάλαιο;
Ναι, ένα ξεχωριστό κεφάλαιο θα αφιερωθεί στην τεχνολογία. Σε αυτό, θα επικεντρωθώ σε διάφορα φαινόμενα της εποχής, όπως κάρτες για τηλεφωνικούς θαλάμους, κινητά τηλέφωνα Nokia, παιχνίδια στον υπολογιστή (όπως το θρυλικό DOOM) ή τη δημιουργία της μηχανής αναζήτησης καταλόγου Seznam. Ταυτόχρονα, 4 άτομα έχουν τα δικά τους απομνημονεύματα συγγραφέα σε αυτό το κεφάλαιο, που εκτείνονται σε αρκετές σελίδες: Τα απομνημονεύματα του Ondřej Neff επικεντρώνονται στην εποχή που ίδρυσε το ηλεκτρονικό ημερολόγιο Neviditelný pes το 1996. Ο Ivo Minařík περιγράφει τις πρώτες του εμπειρίες με το Διαδίκτυο και το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Ο Ondřej Novotný, με τη σειρά του, θυμάται την 31η Δεκεμβρίου 1999, όταν απειλούσε η τεχνολογική αποκάλυψη του Y2K. Και ο συγγραφέας του τελευταίου απομνημονεύματος στο κεφάλαιο είναι Adam Ο Κόνραντ, του οποίου η αγάπη για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια τον οδήγησε στις ΗΠΑ, όπου εργάζεται στο στούντιο παιχνιδιών Bethesda.
Έμεινες. AppΕίστε ακόμα πιστοί στην εταιρεία σας ή προτιμάτε τον ανταγωνισμό;
Fotogalerie
Ναι, το χρησιμοποιώ Apple προϊόντα. Αλλά και όταν τα χρησιμοποιώ, εκνευρίζομαι κάθε τόσο. ΝΑoneΕξάλλου, ο θρυλικός τροχός του ουράνιου τόξου μπορεί πραγματικά να βασανίσει ακόμα και τον πιο υπομονετικό από τους ανθρώπους. Χρησιμοποιώ πάγκο εργασίας στη δουλειά. MacBook Air, έχω και το δικό μου στο σπίτι Air. παλιά είχα Macbook Pro και μου κράτησε ίσως 7 χρόνια, μου άρεσε πολύ, είχε καλύτερη εμφάνιση και ήμουν καλύτερος στο να το δουλέψω. Air Απλώς μερικές φορές με θυμώνει λίγο. Όσο για το κινητό, το αγόρασα πέρυσι. iPhone Xs, γιατί δεν έχω πλέον το μέγεθος της οθόνης nestφίλε μου iPhone SE. Περίμενα λίγο καλύτερη κάμερα, αλλά παραδόξως μου αρέσουν οι φωτογραφίες από τον φίλο μου που τη χρησιμοποιεί καλύτερα. iPhone XR. Εμένα πάντως μου αρέσει που έχω προϊόντα και για δουλειά και για αναψυχή. Apple. Στην προηγούμενη δουλειά μου, έπρεπε να το συνηθίσω μετά από πολύ καιρό Windows και ήταν προκλητικό μερικές φορές. Βασικά και μετά από 2 χρόνια καθημερινής χρήσης δεν το συνήθισα.
Πότε μπορούμε να περιμένουμε την κυκλοφορία του Nineties;
Το βιβλίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στα τέλη Οκτωβρίου του τρέχοντος έτους και θα είναι διαθέσιμο τόσο στα κανονικά βιβλιοπωλεία όσο και στο e-shop της Albatros Media που το εκδίδει. Δημοσιεύω όλες τις ενημερώσεις σχετικά με την κυκλοφορία του βιβλίου στις Facebooku Instagram Pure nineties.
Στο τέλος της συνέντευξης, δεν μπορώ να μην κάνω στον εαυτό μου μια θεμελιώδη ερώτηση: Ντύλαν ή Μπράντον;
Δεν χρειάζεται να σκεφτώ ούτε ένα δευτερόλεπτο. Ο Dylan McKay φυσικά. Για πάντα!
