In het najaar van 2003 stond Nokia aan de absolute top van de mobiele markt en besloot het een ongekende stap te zetten. Het introduceerde de Nokia N-Gage, een ambitieus apparaat dat een einde moest maken aan de dominantie van de Game Boy Advance-handheldconsole.ancVan Nintendo. Zowel mensen als experts verwachtten een ware revolutie van deze hybride. Voor het eerst in de geschiedenis paste een volwaardige mobiele telefoon met het Symbian-systeem, een MP3-speler, een FM-radio en een krachtige 3D-gameconsole in één broekzak.
Batterijgevoede gamechanger en het legendarische olifantenoor
De eerste generatie N-Gage had de vorm van een Mexicaanse taco. De speler hield het apparaat met beide handen vast en het scherm in het midden was verticaal georiënteerd, wat simpelweg een onhandig formaat was voor videogames. De echte schok kwam echter wanneer de gebruiker een ander spel wilde spelen. Games werden verkocht op MMC-geheugenkaarten, waarvan de sleuf op absurde wijze onder de batterij was verstopt. Pro Om het spel te veranderen, moest de telefoon volledig worden uitgeschakeld, de achterkant worden verwijderd, de batterij eruit worden gehaald, de simkaart worden teruggeplaatst en het apparaat opnieuw worden opgestart. Ook de telefoon zelf was een mikpunt van spot. De oortelefoon en microfoon bevonden zich aan de bovenkant van het toestel. Om überhaupt te kunnen bellen, moest men de telefoon met de smalle rand tegen het hoofd houden.
Misschien bent u geïnteresseerd in
Driedimensionale hits en hoge overnameprijzen
Ondanks de ontwerpfouten bood de N-Gage destijds een geweldige game-ervaring. Vloeiende 3D-graphics op een mobiel telefoonscherm was in 2003 ondenkbaar. Het spelaanbod bevatte titels zoals de volwaardige Tomb Raider en Tony Hawk's Pro Skater, SonicN of Call of Duty. Het absolute hoogtepunt en de demonstratie van de mogelijkheden van het platform was de tactische parel Pathway to Glory. Spelers konden ook lokaal multiplayer spelen via Bluetooth of online via het N-Gage Arena-dataportaal.
Maar dit technologische prestige kwam niet zonder kosten. De telefoon zelf kostte bij de lancering zo'n tienduizend kronen, en de prijzen van individuele games varieerden van 1.000 tot 1.500 kronen. Destijds was dit vergelijkbaar met de prijzen van grote titels voor desktopcomputers en klassieke consoles, wat te duur was voor gewone gebruikers en incidentele mobiele gamers.
Fotogalerij
N-Gage QD als een bugfix die laat is uitgebracht
Nokia was zich terdege bewust van de fouten van de eerste generatie, dus bracht het bedrijf in 2004 snel het verbeterde N-Gage QD-model uit. De tweede generatie had een veel compacter, afgerond ontwerp met een rubberen rand die het toestel beschermde tegen vallen en het een sportievere uitstraling gaf. De grootste verbetering was de terugkeer van de luidspreker aan de voorkant van de telefoon, zodat deze met een oortje kon worden gebruikt.oneDe Finse fabrikant heeft de geheugenkaartsleuf ook naar de onderste buitenrand verplaatst, waardoor je snel van spel kunt wisselen zonder de telefoon uit te hoeven zetten.
Om zowel de productie- als de verkoopkosten te verlagen, moest de QD-versie echter pijnlijke compromissen sluiten. Nokia verwijderde de hardwaredecoder voor de stereo MP3-speler, de FM-radio en zelfs de standaard USB-poort.oneHoewel de tweede generatie een veel beter gamingapparaat was met verbeterde schermverlichting en comfortabelere knoppen, kon het het platform niet redden. ProHet N-Gage-project was een buitengewoon gewaagd experiment.
